Rada Naczelna PPS wobec rządu marszałka Piłsudskiego

[1926]

Jak już donosiliśmy w przeszłym numerze, odbywała Rada Naczelna PPS w dniach 17-18 października br. pod przewodnictwem tow. Ignacego Daszyńskiego posiedzenie, w którym wzięło udział 47 członków Rady Naczelnej i 6 zastępców. Obrady dotyczyły stosunku PPS do rządu marszałka Piłsudskiego i spraw organizacyjnych. Po obszernej dyskusji o stosunku PPS do rządu, wyłoniona została komisja, która opracowała przedłożoną przez tow. Barlickiego rezolucję, uzgadniając ją z poglądami wyrażonymi w dyskusji. Rada Naczelna przyjęła następującą rezolucję, wobec której tylko tow. Zaremba w imieniu kilku towarzyszy podniósł, że w rezolucji tej należy wypowiedzieć jasno, iż Piłsudski kieruje sprawami państwa i ponosi główną odpowiedzialność za całość polityki rządowej.

Olbrzymią większością głosów przyjęto rezolucję:

1. Rada Naczelna przyjmuje do zatwierdzającej wiadomości sprawozdanie Centralnego Komitetu Wykonawczego i Zarządu PPS.

2. Rada Naczelna stwierdza, że działalność rządów p. Bartla nie odpowiadała oczekiwaniom klasy robotniczej i całej demokracji, zwłaszcza pod względem społeczno-gospodarczym, przez brak stanowczej decyzji i uleganie wobec reakcji kapitalistycznej. Współpraca rządu p. Bartla z prawicą sejmową (zmiany konstytucji i pełnomocnictwa) przyczyniły się do rozzuchwalenia reakcji. Utrudniło to walkę PPS z reakcją polityczną i z zuchwałymi występami obozu klerykalnego. Nierozwiązanie Sejmu, niezdolnego do wyłonienia rządu, uważa Rada Naczelna za błąd polityczny, którego następstwem jest zgubna propaganda faszystowska, zamieszanie pojęć politycznych w kraju i osłabienie demokracji. Jako korzystny objaw natomiast uważać należy oczyszczanie wojska, skarbu, oświaty i administracji z reakcyjnych żywiołów antypaństwowych. Rada Naczelna oczekuje dalszej radykalnej pracy oczyszczającej we wszystkich innych działach administracji państwowej.

3. Rada Naczelna stwierdza, że tow. Moraczewski wstąpił do rządu na własną odpowiedzialność, nie wiążąc w niczym partii. W stosunku do rządu marszałka Piłsudskiego Rada Naczelna zajmuje stanowisko rzeczowe, zależne od jego programu i działalności. Jako główne zadania klasy robotniczej w chwili obecnej Rada naczelna stawia:

a) energiczną walkę z drożyzną i bezrobociem;

b) nienaruszalność zdobyczy robotniczych – osiągniętych w dziedzinie ustawodawstwa pracy;

c) przeprowadzenie ankiety o kosztach produkcji;

d) poprawę bytu pracowników i urzędników państwowych;

e) przystąpienie do wykonania ustawy o reformie rolnej;

f) wprowadzenie w życie przepisów konstytucji, zwłaszcza dotyczących praw obywatelskich i praw mniejszości narodowych;

g) zmianę polityki w stosunku do mniejszości narodowych;

h) nienaruszalność obowiązującej ordynacji wyborczej;

i) szybkie przeprowadzenie nowych wyborów;

j) reorganizacja armii, dająca znaczne oszczędności budżetowe, skrócenie czasu służby wojskowej, przy równoczesnym usprawnieniu „Strzelca” i innych form przysposobienia wojskowego;

j) amnestia dla więźniów politycznych;

Rada Naczelna oświadcza, że udział w rządzie przedstawicieli monarchistycznych i wielkoziemiańskich organizacji stanowi groźbę bezpośrednią dla pomyślnej walki z reakcją, a w szczególności dla sprawy reformy rolnej.

4. Rada Naczelna stwierdza z zadowoleniem, że pokojowa polityka zagraniczna Polski, podtrzymywana konsekwentnie i stanowczo tylko przez Polską Partię Socjalistyczną, doprowadziła przy czynnym współudziale naszych towarzyszów do rezultatów dla kraju pomyślnych, w postaci powołania Polski do rady Ligi Narodów z prawem wyboru ponownego.

Rada Naczelna podkreśla zarazem, że rezultat ten został osiągnięty dzięki polityce protokołu genewskiego i Locarno, zwalczanej stale przez żywioły nacjonalistyczne.

Rada Naczelna przyjmuje do wiadomości decyzję Egzekutywy Międzynarodówki co do potrzeby współpracy socjalistów w Lidze Narodów.

5. Rada Naczelna wzywa wszystkie organizacje partyjne do energicznej walki z rozbijaczami ruchu robotniczego, przybierającymi postać różnych, rzekomo robotniczych, organizacji.

6. Rada Naczelna zwraca uwagę organizacjom partyjnym na niebezpieczeństwo grożące demokratycznemu prawu wyborczemu ze strony całej zjednoczonej reakcji i oświadcza, że klasa robotnicza użyje wszelkich rozporządzalnych środków dla obrony tego prawa przed wszelkimi zamachami.

Rada Naczelna wysłuchała także sprawozdania organizacyjnego, które złożył imieniem Centralnego Komitetu Wykonawczego tow. poseł Pużak, generalny sekretarz. Po wyczerpującej dyskusji Rada Naczelna, przyjmując sprawozdanie do wiadomości, wyraziła tow. Pużakowi zupełne zaufanie.

Obok tego Rada Naczelna ustanowiła tow. Daszyńskiego redaktorem tygodnika socjalistycznego „Pobudka”, który ma jako pismo tygodniowe PPS wychodzić na całą Polskę, a inne tygodniki mają zostać zwinięte.

Jak z przebiegu obrad Rady Naczelnej jest widocznym, nie spełniły się nadzieje burżuazji, że PPS stoi przed rozłamem.

___________________
Powyższy tekst przedrukowujemy za: „Robotnik Śląski. Organ Polskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej w Czechosłowaczyźnie” nr 57/1926, 30 października 1926 r., Czeski Cieszyn. Poprawiono pisownię według obecnych reguł. Na zdjęciu fotografia dokumentująca wizytę Piłsudskiego u Radziwiłłów w Nieświeżu, symbolizującą pakt obozu sanacyjnego z warstwami posiadającymi.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *