Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej

Odezwa do mieszkańców Warszawy

[8 listopada 1918]

Stolico Polski, Warszawo!

Do Ciebie zwracamy pierwsze słowo nasze, jako Rząd Tymczasowy Wolnej Republiki Ludowej.

Oznajmiamy ludowi Stolicy i ludowi dzielnic opanowanych jeszcze przez wroga, że ujęliśmy władzę w nasze ręce. Dokonało się to w momencie przełomu, kiedy spadły z nas obce więzy i kiedy tak zwany rząd warszawski został obalony przez Radę Regencyjną.

Zamierzyliśmy dzieło wielkie i trudne. Podjęliśmy je w imieniu ludu i niespożyta potęga tego imienia da nam siły do zwalczenia wszelkich przeszkód.

Chcemy ugruntować w wielkiej, zjednoczonej Polsce rządy ludu, rządy sprawiedliwości społecznej. Chcemy dać skołatanej Ojczyźnie spokój, wolność, ład i szczęście.

Pełnimy dzieło nasze wszędzie, skąd ustąpił obcy najeźdźca, a Wam, zostającym jeszcze w zależności od wroga, ślemy słowa otuchy, słowa braterskie. Gotujcie się do czynu, zbierajcie siły, czekajcie od nas hasła.

Bo fałszem jest, jakoby w Warszawie istniał rząd, jest tam tylko kłamane puste słowo, jest niemiecka przemoc i reakcyjna, ciemna intryga!

Skończone są złudne próby tworzenia rządu za zezwoleniem Niemców. Od dwóch lat znieprawiały one dusze. Państwo polskie nie może budować się w domu niewoli.

Skończone omamienie, jakoby Rada Regencyjna i chciała, i mogła zdobyć się na czyn narodowy. Niemcy wybrali i dobrali do niej małych ludzi. Nigdy nie uznawał ich lud polski! Ci ludzie i garść ich zwolenników muszą zginąć w poniżeniu, jak tylko zniknie w kraju obca władza i My, Rząd ludowy polski, nie uznajemy jej za żadną władzę narodową.

Osłonięci resztką siły niemieckiej, usiłują regenci knuć i intrygować – jeszcze na chwilę przed swoim zgonem

Ludu Warszawy! Czuwaj i nie dozwalaj ani przez chwilę dłużej szerzyć się zarazie ugodowej! Czuwaj i nie dozwól, by w wielkiej godzinie dziejowej garść nędznych ludzi, samotnych arystokratów i zaprzedawców niemieckich urągała naszemu świętemu prawu do wolności narodowej i społecznej!

Nie pozwól, aby morze łez i krwi przelanej przez miliony pracującego Ludu polskiego skończyło się powrotem wyzysku i przywileju obszarniczego i kapitalistycznego i utrwaleniem niewoli ludowej.

Buduj nowy, sprawiedliwy ład społeczny, oparty na panowaniu wolnej pracy.

Tego żąda od ciebie, Ludu Warszawy, wolny rząd ludowy. Niechaj groźna postawa twoja trzyma na wodzy intrygę i zdradę.

Policzone dni Niemców w Polsce. Wróg jest nazbyt słaby, żeby sięgnąć tu po nas, ale ma jeszcze dosyć sił, by nas nie dopuścić do Was, do serca Polski.

Wiedzcie, że pracujemy tu i dźwigamy sprawę Ojczyzny i sprawę ludu. Pragniemy wyrwać Was z niewoli i poniżenia. Wierzymy i wiemy, że z nami, do wtóru naszych prac i zamiarów biją serca Wasze. Wierzymy, że rychło nastąpi dzień, gdy staniemy pośród Was z naszą wiarą, z naszą pracą.

Staniemy pośród Was z okrzykiem: „Niech żyje Wolna, zjednoczona Republika Polska!”.

 

Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej

Lublin, 8 listopada 1918 r.
___________________________
Powyższy tekst publikujemy w 96. rocznicę utworzenia Tymczasowego Rządu Republiki Polskiej oraz w 5. rocznicę powstania portalu Lewicowo.pl.

 

Warto przeczytać także:

Manifest Tymczasowego Rządu Republiki Polskiej
• Stanisław Thugutt: Rząd ludowy w Lublinie – jak powstał i czym był
• Stanisław Thugutt: Wspomnienie czynu ludowego
• Stanisław Thugutt: Co rząd lubelski pozostawił po sobie? 
• Kazimierz Zakrzewski: Państwo ludowe – idea z listopada 1918 r.
• Adam Próchnik: Powstanie państwa polskiego
• Lidia Ciołkoszowa: Rewolucyjny charakter rządu ludowego
• Andrzej Strug: W dziesiątą rocznicę (wspomnienia) 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *