„Robotniczy Przegląd Gospodarczy”

Opinia klasy robotniczej

[1936]

Przed paru tygodniami głośny na cały świat proces 16. działaczy bolszewickich zakończony został wyrokiem śmierci i rozstrzelaniem skazanych. Już w czasie procesu, Międzynarodówki zawodowa i socjalistyczna zażądały zapewnienia podsądnym możliwości całkowitej obrony prawnej oraz nie wydawania w żadnym wypadku wyroków śmierci. Opinia ta została przez władze Związku Sowieckiego i kierownictwo partii komunistycznej zupełnie zlekceważona. Co gorzej, wywołało to ze strony kierowników Związku Sowieckiego i prasy bolszewickiej szereg niesamowitych napaści i oszczerstw. Wyrok wykonano po przeprowadzeniu dochodzenia sądowego. W oskarżonych wywołano jednak taki nastrój strachu i upokorzenia, że na rozprawie wymyślali oni sami na siebie, piętnowali siebie jako wrogów klasy robotniczej i chwalili swoich prześladowców, sądząc zapewne, że uratuje im to życie. Przewód sądowy i zachowanie się samych podsądnych obudziły w szerokiej opinii klasy robotniczej odzew oburzenia i potępienia.

Przypominamy sobie przed kilku laty przetłumaczoną książkę Conrada (Korzeniowskiego) pod tytułem „W oczach Zachodu”. Przedstawione zostało bardzo plastycznie w tej powieści tło psychiczne niezrozumiałych dla człowieka Zachodu stosunków na terenie Rosji carskiej, walk rewolucyjnych i metod prowokacji, stosowanych w mistrzowski sposób przez władze carskie. Stwierdzić z ubolewaniem należy, że proces moskiewski niestety bardzo smutne budzi porównania i wnioski. W 20 lat prawie po rewolucji bolszewickiej, obecni władcy ZSSR zniszczyli część tej wielkiej tradycji, jaką reprezentowały osoby, mniej czy więcej sympatyczne dla nas, socjalistów z Zachodu – Kamieniewa i Zinowiewa oraz rywala obecnego wodza ZSSR, Stalina – Lwa Trockiego, przebywającego na wygnaniu.

Komisja Centralna Związków Zawodowych podjęła w sprawie rozprawy z tymi 16. rozstrzelanymi bolszewikami uchwałę, ostro piętnującą takie metody postępowania wobec najbliższych sobie towarzyszy. Uczyniła to Komisja między innymi dlatego, że niestety mamy ciągle do czynienia z najdzikszymi oskarżeniami na najbardziej wysuniętych naprzód działaczy robotniczych w Polsce. Najdziksze oskarżenia, stawiane zasłużonym w walce towarzyszom, nabierają w świetle procesu 16. i jego zakończenia tragicznego swoistych barw. Świadczą one o tym, że partia komunistyczna w Rosji i jej ekspozytury nie usiłują nawet dochodzić istoty rzeczy we wszystkich tych wypadkach, gdy to dla jakiejś mniej lub więcej znanej przyczyny jest im potrzebne, by tego lub innego z przeciwników oczernić i pogrążyć w błocie.

Postęp w życiu gospodarczym Sowietów i wielkie zdobycze osiągnięte przy realizacji słynnych bolszewickich pięciolatek, poprawa położenia robotników i chłopów w ZSSR, wszystko to raduje i cieszy całą klasę robotniczą Polski. Tym dziwniejsze jest przeto, że w warunkach postępu widocznego i poprawy sytuacji, władze bolszewickie dochodzą do tego, iż nie umieją inaczej rozstrzygnąć sporu wewnątrz swej organizacji, jak w drodze rozstrzeliwania przeciwników obecnego reżimu.

Strzały, które padły do 16. rozstrzelanych starych bolszewików, samobójstwo długoletniego kierownika i wodza rosyjskich związków zawodowych Tomskiego, starego katorżnika, niewątpliwie utrudnią tylko i osłabią możliwość poszukiwania wspólnej platformy dla ruchu robotniczego robotników Zachodu i ZSSR. W naszych oczach bowiem socjalizm musi służyć sprawie wolności i szczęśliwości człowieka, a nie jego pognębieniu i upodleniu.

Rezolucja Komisji Centralnej Związków Zawodowych

W obliczu straszliwej zemsty rządu partii komunistycznej w Związku Sowieckim wobec byłych przywódców rewolucji październikowej, nie zgadzających się z dyktaturą personalną Stalina – Komisja Centralna Związków Zawodowych w Polsce z najgłębszym oburzeniem potępia mord dokonany na bezbronnych starych bolszewikach.

Komisja Centralna Związków Zawodowych w Polsce widzi przyczynę tego straszliwego zjawiska w braku prawdziwej demokracji mas pracujących w Sowietach i degeneracji dyktatury partii komunistycznej.

Jednocześnie Komisja Centralna Związków Zawodowych w Polsce – składa stanowczy protest przeciwko napaści rządu sowieckiego na Międzynarodówkę Zawodową i Socjalistyczną w związku z wysłaniem depeszy do Moskwy w obronie elementarnych praw ludzkich 16. oskarżonych przez GPU.

__________________________________________________

Powyższy tekst pierwotnie ukazał się w miesięczniku „Robotniczy Przegląd Gospodarczy” nr 9/1936. „RPG” był organem prasowym Komisji Centralnej Związków Zawodowych, tzw. klasowych związków zawodowych, związanych z Polską Partią Socjalistyczną. Tekst od tamtej pory nie był wznawiany, poprawiono pisownię wedle obecnych reguł, ze zbiorów Remigiusza Okraski.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *