Książka o niezłomnym ludowcu

Ukazała się praca zbiorowa o Stanisławie Mierzwie – ludowcu, działaczu podziemia antyhitlerowskiego, więźniu stalinowskim.

Nakładem Wydawnictwa Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego ukazała się niedawno praca zbiorowa „Stanisław Mierzwa 1905-1985. Ludowiec i działacz niepodległościowy” pod redakcją Mateusza Szpytmy. Jest ona pokłosiem konferencji naukowej, zorganizowanej w październiku 2010 r. w 25. rocznicę Stanisława Mierzwy przez Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Krakowie, Wydział Historyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Wincentego Witosa w Wierzchosławicach. Książka zawiera teksty wygłoszonych wówczas referatów.

Stanisław Mierzwa to dziś niemal zupełnie zapomniany, a bardzo zasłużony działacz ruchu ludowego. Urodził się w chłopskiej rodzinie w Biskupicach Radłowskich koło Brzeska w Małopolsce. Ukończył studia prawnicze na UJ. Podczas studiów był działaczem i prezesem Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej na UJ, a także działaczem i członkiem władz wojewódzkich i ogólnokrajowych ZMW RP Wici, współtworzył organ prasowy krakowskiego ZMW RP, pismo „Znicz”. W 1934 r. był skazany na 2 miesiące więzienia za udział w studenckim strajku okupacyjnym na UJ. Od 1932 r. był członkiem Stronnictwa Ludowego, następnie wszedł do władz wojewódzkich ugrupowania, w 1933 r. wszedł w skład Rady Naczelnej, a w 1935 r. do Naczelnego Komitetu Wykonawczego SL, które to funkcje pełnił do wybuchu II wojny światowej. Był bliskim współpracownikiem Wincentego Witosa, przypisuje mu się wpływ na ewolucję lidera ludowców w lewo i zrozumienie nowych wyzwań dotyczących warstwy chłopskiej w kapitalizmie.

W czasie wojny działał w konspiracji, był członkiem Politycznego Komitetu Porozumiewawczego stronnictw podziemnych, członkiem kierownictwa Stronnictwa Ludowego „Roch” na terenie Małopolski i Śląska, członkiem podziemnego Centralnego Kierownictwa Ruchu Ludowego, współredaktorem podziemnych pism SL „Roch” i Batalionów Chłopskich.  Był też członkiem Rady Jedności Narodowej – reprezentacji politycznej Polskiego Państwa Podziemnego. W marcu 1945 r. został aresztowany przez NKWD i skazany na 4 miesiące więzienia w moskiewskim „procesie szesnastu”. Po uwolnieniu i powrocie do Polski włączył się, wbrew przestrogom i pogróżkom środowisk filosowieckich, w działalność Polskiego Stronnictwa Ludowego, wszedł w skład jego najwyższych władz. Aresztowany przez UB w październiku 1946 r. i skazany w słynnym krakowskim procesie pokazowym WiN i PSL na 10 lat więzienia. Zwolniony po 7 latach odbywania kary, w 1953 r. Pracował jako radca prawny i adwokat. Był współtwórcą Muzeum Wincentego Witosa i innych inicjatyw upamiętniających przywódcę ruchu ludowego. Po 1956 r. skupiło się wokół niego środowisko niezależnych, niepodległościowych działaczy ludowych z całego kraju, którzy po śmierci Stanisława Mikołajczyka w grudniu 1966 r. obwołali Mierzwę jego następcą i nieformalnym Prezesem PSL w Kraju. Po powstaniu „Solidarności” służył radą działaczom Solidarności Rolników Indywidualnych. Zmarł w 1985 r. Pochowano go w grobowcu rodziny Witosów.

Książka liczy 346 stron i zawiera kilkanaście tekstów poświęconych różnym aspektom działalności i biografii Stanisława Mierzwy. Nie jest to pierwsza książkowa publikacja poświęcona tej postaci 0 w 1994 r. wydano książkę Aliny Fitowej „Stanisław Mierzwa »Słomka« na tle swoich czasów”, jednak jej nakład już dawno został wyczerpany.

Książkę można kupić tutaj.

Jeden komentarz nt. “Książka o niezłomnym ludowcu

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *