Front młodej lewicy staje się faktem…

[1936]

1 maja r.b. trzy organizacje młodej lewicy polskiej ogłosiły wspólną deklarację. Fakt ten jest punktem zwrotnym w życiu młodego pokolenia Polski.

                                                                  Redakcja

***    

Istnieje konieczność przejścia do porządku dziennego nad ambicjami organizacyjnymi oraz skupienia całego wysiłku w kierunku wspólnego, zdecydowanego, szybkiego i śmiałego działania dla:

1)  utworzenia form życia zbiorowego, które gwarantując możliwości duchowego i materialnego rozwoju oraz postępu wyprowadzą Polskę na szczyty rzeczywistej potęgi,

2)  ustalenia, że tylko człowiek pracy i żołnierz korzysta w Polsce z pełni praw, a człowiek wyzyskujący, nierób i tchórz skazani są na zagładę,

3)  zbudowania struktury gospodarczej, która ujęta planem kierowniczym, wzmoże gospodarczy potencjał Państwa i podniesie poziom dobrobytu całego społeczeństwa,

4)  wyposażenia polskiego organizmu państwowego we wszystkie elementy gwarantujące nienaruszalność jego zdobyczy politycznych, społecznych, gospodarczych i kulturalnych,

5)  wypracowania nowych form organizacyjnych całej młodej lewicy polskiej oraz oznaczenia jej roli w organizującym się na nowych podstawach społeczeństwie.

Podpisane organizacje, w przeświadczeniu, że nie ma między nimi rozbieżności ideowych, zawiązują na powyższych podstawach współpracę, zobowiązując się jednocześnie do usilnych starań o dalsze zacieśnienie więzów organizacyjnych.

Równocześnie – oceniając sytuację jako szczególnie podatną dla działań czynników destrukcyjnych i pozapaństwowych oraz pozbawioną czynnika realizującego w pełnym przekroju społecznym konstruktywną polską myśl państwową – podpisane organizacje widzą konieczność natychmiastowego podjęcia wspólnej pracy konkretnej na terenie młodego pokolenia.

                                                  Legion Młodych  Związek Pracy dla Państwa, Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej RP

____________

Wobec konieczności przejścia – w obecnym momencie dziejowym – do porządku dziennego nad ambicjami organizacyjnymi i obowiązku skupienia wszystkich antykapitalistycznych niezależnych organizacji, poszukujących realnego i logicznego wyjścia z kryzysu ustrojowego, Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej RP, Legion Młodych – Związek Pracy dla Państwa i Centralny Wydział Młodzieży Polskiej Partii Socjalistycznej ustalają zgodność następujących założeń ideowo-politycznych, jak również poniższą platformę organizacyjnego porozumienia i działania:

1) ustrój liberalno-kapitalistyczny i faszystowsko-kapitalistyczny bankrutuje nie umiejąc rozwiązać palących zagadnień życia. Rozprzężenie kapitalistycznego ustroju pogrąża społeczeństwo w zakłamanie i kołtuństwo moralne, kulturalną ciemnotę, materialną nędzę i fizyczne cherlactwo. Pod jego jarzmem cierpią przy tym najsilniej robotnicy, chłopi, inteligencja pracująca oraz drobne mieszczaństwo.

2) między siłami społecznymi, zainteresowanymi w utrzymaniu zasad i form dzisiejszego ustroju (własność prywatna środków produkcji) a siłami walczącymi o przebudowę tego ustroju, istnieje stały splot przeciwstawnych dążeń. Biegunowo krańcowymi reprezentantami tych sił są z jednej strony wydziedziczeni i wyzyskiwani ludzie pracy – proletariat, z drugiej zaś wielkokapitalistyczna i obszarnicza burżuazja. Ten stan rzeczy decyduje o przodującej historycznej roli ludu pracującego miast i wsi w zmaganiach o nowy ustrój.

3) młoda lewica polska w przymierzu z całym zorganizowanym Światem Pracy i jego czołowymi zastępami dąży do zmiany ustroju, będącego zaporą dla postępu i powszechnego dobrobytu. Rezultatem zwycięskiej walki będzie dźwignięcie ustroju znoszącego wyzysk pracy ludzkiej, a podnoszącego ją do godności obowiązku obywatelskiego.

4) nowy ustrój zniesie kapitalistyczny system produkcji – nastawiony na zysk, a nie na zaspokajanie potrzeb społeczeństwa – i zastąpi go gospodarką planową, rządzącą się potrzebami i interesami mas pracujących. Podniesie to poziom egzystencji ludzi pracy, znosząc ostatecznie nędzę dzisiejszą wsi i miast, oraz wzmocni gospodarczy potencjał Państwa.

5) Świat Pracy, jako twórca i gospodarz zorganizowanego na nowych podstawach Państwa Polskiego, dba o wyposażenie organizmu państwowego we wszystkie elementy gwarantujące nienaruszalność jego zdobyczy politycznych, społecznych, gospodarczych i kulturalnych.

6) Człowiek Pracy, który w ramach nowego ustroju, staje się zarazem żołnierzem – obrońcą swego Państwa, korzysta w Polsce z pełni praw, w przeciwieństwie do wyzyskiwaczy i tchórzy, skazanych na zagładę.

7) korzystający z pełni praw obywatele będą stanowić wolne społeczeństwo wszystkich pracujących. Państwo Polskie rządzone będzie przez władzę wybieraną przez ogół obywateli, w warunkach wykluczających wszelkie kwestie uboczne (przywilej zamożności i pochodzenia oraz ich konsekwencje); decyduje tutaj wyłącznie faktyczna wartość obywatela.

8) zniesienie podstaw, na których opiera się obecny, krzywdzący i niedający wyjścia z kryzysu ustrój oraz urzeczywistnienie zasad planowej gospodarki, doprowadzą do powstania bezklasowego społeczeństwa, zdolnego do skierowania całego swego wysiłku dla osiągnięcia dobra zbiorowości. W ten sposób powstanie nie tylko nowy ustrój gospodarczy, ale także prawdziwa i celowa wolność, wyższa moralność wolnego człowieka i wyższa kultura.

Deklarację powyższą Legion Młodych Związek Pracy dla Państwa, Centralny Wydział Młodzieży Polskiej Partii Socjalistycznej i Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej rozumieją jako podjęcie inicjatywy zjednoczenia we Froncie Młodej Lewicy Polskiej – na zasadach federacji wszystkich młodych organizacji: chłopskich, robotniczych i inteligenckich o analogicznych założeniach ideowych.

      Legion Młodych Związek Pracy dla Państwa, Centralny Wydział Młodzieży Polskiej Partii Socjalistycznej, Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej RP

______________

Na marginesie deklaracji

Z górą dwieście wycinków z prasy stołecznej i prowincjonalnej mówi o poruszeniu, jakie zostało wywołane przez ogłoszenie w dniu 1 maja dwu deklaracji, pierwszej podpisanej przez Legion Młodych i Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej RP, drugiej przez obie te organizacje wespół z Centralnym Wydziałem Młodzieży Polskiej Partii Socjalistycznej. Te dwie setki artykułów, artykulików, notatek i wzmianek, to zarazem najpełniejszy, jaki można sobie wyobrazić zbiór ludzkiego głupstwa i podłości. Do rozpowszechnionej bowiem nieznajomości spraw młodzieżowych przyłączyła się wyraźnie zła wola przeróżnych „klerykalnych” i „narodowych” czynników, usiłujących zdyskredytować w samym zalążku akcję organizacji lewicowych, tym niebezpieczniejszych, że szczerze patriotycznych. Szkoda czasu i miejsca na odpieranie tych wszystkich, wyssanych z brudnych palców „rewelacji”, w których rozpowszechnianiu celowała jak zwykle świątobliwa Katolicka Agencja Prasowa. Pro domo sua chcemy tylko sprostować powtarzający się kilkakrotnie błąd, jakoby deklarację podpisała frondująca i grawitująca ku skrajnej lewicy ZPMD-lewica. Podpis został złożony bowiem przez Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej RP, który biorąc początek swój z legendarnego już dziś „Zetu”, założonego w 1886 r. przez Jeża Miłkowskiego, nigdy nie miał i nie mógł mieć żadnych tendencji międzynarodowych, a przeciwnie zawsze dążył do silnej i niepodległej Polski.

***

Jeszcze rok, dwa lata temu nie do pomyślenia była podobna manifestacja. Wówczas chwytano się za słówka, szukano dziury w całym. Cóż więc sprawiło, że nagle nabrano zaufania do siebie i to w tak wielkim stopniu? Dla nas wspomniane wyżej deklaracje są logicznym następstwem tego, co charakteryzowało życie młodzieżowe w okresie ostatnim. Tętno jego doznało znacznego osłabienia na skutek wysoce szkodliwej polityki Jędrzejewiczów [bracia Janusz i Wacław Jędrzejewicze – politycy sanacyjni, kolejno pełnili funkcję ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, wprowadzając reformy szkolnictwa krytycznie oceniane przez środowiska lewicowe – przyp. redakcji Lewicowo.pl]. W sytuacji tej doszły do głosu przede wszystkim te grupy, które działając nielegalnie nie były krępowane przepisami, szkodzącymi organizacjom jawnym. Na bezbarwnym tle znacznie wyraziściej uwidoczniły się poczynania zarówno młodzieży oenerowskiej, jak i komunistycznej, nie znajdując należytego oporu. W sytuacji tej musiano zacząć szukać dróg wyjścia.

Jeśli dodamy, że równocześnie narastał w umysłach młodzieży ogromny materiał obserwacji, utwierdzających świadomość, że przeżywany kryzys gospodarczy jest kryzysem strukturalnym, zamykającym ustrój kapitalistyczny, jeśli zechcemy się wczuć w obawy i troski, jakie wywoływał nienormalny rozwój życia ideowego i politycznego w Polsce, i to zarówno po stronie opozycyjnej, jak i sanacyjnej, jeśli wreszcie przypomnimy pogłębiające się nieporozumienia między młodym i starym pokoleniem – zrozumiemy wówczas, jak wielkie mogły być przemiany nie w dziedzinie ideowej, lecz przede wszystkim w sposobie reagowania młodzieży, w jej psychicznym do siebie nastawieniu. Zaczęła ona dojrzewać w przyśpieszonym tempie, wyzbywając się przywar odziedziczonych po starych, a przede wszystkim egoizmu i ekskluzywności grupowej. Wytworzyła się solidarność pokolenia, każąca szukać momentów łączących.

Szukano ich, jak każe zdrowy odruch młodości, przede wszystkim w założeniach ideowych. Na dobro należy zapisać przede wszystkim to, że nie starano się zasugerować opinii, jakoby nie było żadnych różnic ideologicznych pomiędzy organizacjami podpisującymi deklaracje. Nie tworzono konstrukcji sztucznych. Bo jeśli można było stwierdzić śmiało, że pomiędzy ZPMD a Legionem Młodych różnic takich nie ma, to w deklaracji drugiej istnienie ich zostało wyraźnie stwierdzone przez wyliczenie momentów wspólnych. Dlatego niczyja godność nie została naruszona przez kompromisy ideowe, poniżające i niedopuszczalne. Doświadczenia lat ostatnich wykazały jednak dobitnie, że istnieje w chwili obecnej wielka ilość punktów stycznych, pozwalających na lojalną i szczerą współpracę dla realizowania wspólnego – w ogólnych zarysach – celu: potężnej Polski Pracy.

Opinię publiczną zajęły jednak nie tyle momenty ideowe, poruszone w deklaracjach, co strona polityczna kroków konsolidujących zamierzenia młodej lewicy. I tak usiłowano przede wszystkim przedstawić je jako przygrywkę do posunięć politycznych wśród starszego społeczeństwa, inspirowaną przez koła masońskie… Następnie prasa, endecka przede wszystkim, podniosła tryumfalne larum, że „młodzież sanacyjna wykończyła się, przechodząc na pepesowskie podwórko”. I tym podobne nonsensy. Stwierdzamy wyraźnie, że jak nie poszlibyśmy nigdy na kompromisy ideowe, tak nie piszemy się na żaden kompromis polityczny. A byłoby nim bez wątpienia wiązanie się i uzależnianie od partii, będącej dla nas formą przestarzałą w życiu politycznym, formą skazaną na zagładę. Jeśli wzięliśmy udział w rozmowach, jeśli podpisaliśmy zobowiązania współpracy, to dlatego przede wszystkim, że wierzymy w lojalność naszych partnerów, a więc niewykorzystywanie wspólnych posunięć dla doraźnych celów jakiejś grupy, choćby najpoważniejszej i najszacowniejszej. Taka jest sytuacja dzisiaj, taką chcielibyśmy widzieć jutro. Teraz jest czas – jak stwierdziliśmy w deklaracji wespół z Legionem Młodych – na „wypracowanie nowych form organizacyjnych całej młodej lewicy polskiej, wkrótce będzie czas na oznaczenie jej roli w organizującym się na nowych podstawach społeczeństwie. Ze swobody oznaczania swego miejsca w politycznym układzie sił nigdy nie zrezygnujemy”.

__________________________________________
Cały powyższy materiał – wstęp, deklaracje i komentarz – ukazał się w piśmie „Przemiany” nr 5, 25 maja 1936. Na potrzeby Lewicowo.pl udostępnił i opracował Piotr Grudka.

Jeden komentarz nt. “Front młodej lewicy staje się faktem…

  1. uważam, ze podjęta przez Was inicjatywa wymaga silnego wsparcia ze strony wszystkich grup wiekowych. Będąc nauczycielem akademickim deklaruję takie wsparcie. Liczę na propozycję takiego wspierania. Pozdrawiam i życzę sukcesów.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *