PPS-WRN/Zygmunt Zaremba

Do ludności Warszawy! [w pierwszą rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego]

[1945]

Proletariusze wszystkich krajów – łączcie się!

Wolność! Równość! Niepodległość!

Do ludności Warszawy!

Towarzyszki i Towarzysze! Obywatelki i Obywatele!

Zbliża się dzień pierwszego sierpnia, pamiętny jako rocznica wybuchu powstania.

Jest to bolesna, ale i dumna rocznica.

Po latach męki niewysłowionej, ucisku i tyranii hitlerowskiej, po latach, których każdą chwilę znaczyły łapanki, tortury więzień i obozów, po latach, których symbolem stały się pamiętne egzekucje uliczne dokonywane na bezbronnych mieszkańcach naszych miast i wsi, w dniu pierwszym sierpnia zeszłego roku porwał się do zbrojnej i otwartej walki ze znienawidzonym brunatnym najeźdźcą – bohaterski i niezłomny

Lud Warszawy.

Przemówił czyn orężny stolicy, która tak często – nie bacząc na rany i szczerby, na niezagojone jeszcze blizny – przodowała całemu krajowi w walkach o Niepodległość.

Od pamiętnych dni Insurekcji Kościuszkowskiej i czynu Kilińskiego, poprzez Noc Listopadową, a potem powstanie styczniowe i Rewolucję 1905 roku, poprzez bohaterską obronę miasta we wrześniu 1939 roku i długie pięć lat nieprzerwanej krwawej walki, aż do ostatniej godziny sierpniowego powstania – Lud Warszawy zawsze był przodownikiem w walce Narodu o Wolność.

Jestże taka moc na świecie, która by z pamięci naszej i z serc naszych wymazać zdołała zawartość owych niezapomnianych, a tragicznych w swej grozie i groźnych w swym bohaterstwie 63 dni w sierpniu i wrześniu roku ubiegłego?! Z butelką benzyny przeciwko czołgom, z wyprodukowanym w konspiracji granatem – „filipinką” – przeciwko „ryczącym krowom”, z gołymi – niestety – nieraz pięściami stanęliśmy do nierównej walki, wychodząc z mroków konspiracji na ulice, by wymieść z nich wreszcie nikczemne hordy hitlerowskie.

Ze wschodu zbliżała się w owym czasie do granic miasta armia rosyjska. Pędziła przed sobą zdemoralizowane i pobite oddziały niemieckie, cofające się aż spod Witebska. Parła zwycięsko naprzód, by się zatrzymać na przedmieściach stolicy, której mury huczały już odgłosami walki powstańców warszawskich.

Tysiące i dziesiątki tysięcy poległych obrońców Warszawy, a nad nimi – niby grobowiec – posępne ruiny miasta, które było sercem Polski, pytają dzisiaj z niemym wyrzutem: czemu pozostaliśmy sam na sam w walce z przemocą niemiecką?

Czemu? Tego prostego pytania nie zasłoniły i nie zasłonią żadne wybiegi, żadne fałsze, którymi tak obficie jesteśmy raczeni!

Powstanie upadło. Zapłaciliśmy tysiącami istnień ludzkich, zapłaciliśmy ruiną i zniszczeniem ukochanego przez nas miasta za to tylko:

że chcieliśmy być wolni!

I oto dzisiaj, w rok po powstaniu – mimo że w gruzy legła tyrania hitlerowska – wolność nie jest jeszcze naszym udziałem.

Znany jest wszystkim wkład, jaki do powstania wniosła Polska Partia Socjalistyczna. Wkład godny jej najlepszych tradycji niepodległościowych.

Pamiętna po wsze czasy pozostanie obrona Starego Miasta i innych dzielnic przez Oddziały Wojskowe PPS i bataliony Milicji PPS, pamiętna rola, jaką w czasie powstania spełniały nasze „Robotnik”„Warszawianka”.

Do walki o

Wolność – Równość – Niepodległość

stanął Lud Warszawy pod bojowymi sztandarami PPS. Dziś ta sama PPS woła do Was:

Walka nieskończona – walka trwa

o Wolność, Równość i Niepodległość,

o Demokrację, o Socjalizm.

W nadchodzącą rocznicę podkreślmy naszą niezłomną wierność tym hasłom.

Uczcijmy powstanie warszawskie przez powstrzymanie się w Warszawie od zajęć w środę dnia 1 sierpnia 1945 roku, przez udekorowanie domów i gmachów flagami, przez składanie zieleni i kwiatów na miejscach straceń z lat 1939-1945.

CZEŚĆ BOHATEROM WALKI O WOLNĄ, NIEPODLEGŁĄ POLSKĘ!

CZEŚĆ BOJOWNIKOM POWSTANIA!

Warszawo pamiętaj!

Centralny Komitet Wykonawczy PPS

Warszawski Okręgowy Komitet Robotniczy PPS

Warszawa, dnia 15 czerwca 1945 roku
________________________________________
Powyższy tekst, autorstwa de facto Zygmunta Zaremby, ukazał się początkowo jako ulotka. Następnie przedrukowano go w: Zygmunt Zaremba – „Powstanie Sierpniowe”, wyd. 3, Londyn 1946. Przedruk za: Zygmunt Zaremba – „»Żeby chociaż świat wiedział«. Obrona Warszawy 1939. Powstanie sierpniowe 1944”, Bellona, Warszawa 2010. Jako ilustrację wykorzystano grafikę z okładki drugiego wydania broszury Zygmunta Zaremby „Powstanie sierpniowe” (Londyn 1946).

Warto przeczytać także:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *